UnlimitedMovies presents 'Cinderella'
Vertaling: UnlimitedMovies
Er was eens... een meisje genaamd Ella.
Ze zag de wereld niet altijd zoals het was...
maar misschien zou het wel kunnen met een beetje... magie.
Mijn lieverd.
Voor haar moeder en vader... was ze een prinses.
Het klopt, ze had geen titel, geen kroon geen kasteel...
maar ze was heerseres van haar eigen kleine koninkrijk...
met grenzen met een huis en weide...
aan de rand van het bos, waar haar mensen generaties lang woonden.
Met Mr Gans...
en het hele dieren gezin.
Hallo, allemaal. Wat doe je? Laat de kleintjes ook eten.
Ik haat het om jullie te zien met honger.
Gus Gus, je bent een huismuis, geen bewaker. Of niet, Jacqueline?
En je moet Mr Gans zijn eten niet opeten.
Of niet, moeder? - Denk je nog steeds dat ze je begrijpen?
Dat is toch zo, moeder? - Ja.
Ik geloof dat dieren naar ons luisteren en tegen ons praten als we het maar willen horen.
Zo leren we voor ze te zorgen. - En wie zorgt er voor ons?
Feeën, natuurlijk.
Geloof je in hen? - Ik geloof in alle dingen.
Dan geloof ik ook in alles.
Haar vader was een koopman, die altijd op reis was...
en mooie geschenken meenam uit alle streken.
Ella.
Ik ben thuis, mijn mooie meisjes.
Waar zijn mijn dochters?
Ella miste hem verschrikkelijk als hij wegging...
maar ze wist dat hij altijd terug zou keren.
Papa, welkom thuis.
Wat ben je gegroeid.
Wat was dat?
Dit? Ik vond het op een boom.
Volgens mij zit er iets in.
Wat is het mooi.
In het Frans is dat een Papillon.
Een Papillon. - Erg goed.
Wil je met me dansen, mevrouw?
Met genoegen. - Heel erg bedankt.
Je trapt op mijn voeten.
Nou...
Kijk, we dansen.
Mijn lieve vrouw, kom hier.
Dat is een Papillon.
Alles was precies zoals het zou moeten.
Ze kenden zichzelf als de meest gelukkigste familie die leefde...
omdat ze zo van elkaar houden.
Maar verdriet kan komen in ieder koninkrijk...
maakt niet uit hoe gelukkig ook.
En zo kwam het naar Ella's thuis.
Het spijt me. - Dank u, dokter.
Dit moet heel moeilijk voor u zijn.
Kom... Ella.
Ella, lieverd. Ik wil je een geheim vertellen.
Een belangrijk geheim, dat je zal helpen bij het doorstaan van alle testen in het leven.
Dit moet je altijd onthouden...
wees moedig en vriendelijk.
Je hebt meer vriendelijkheid in je kleine pink, dan de meeste mensen in hun hele lichaam.
En dat heeft macht. Meer dan je weet.
En magie.
Magie? - Natuurlijk.
Wees moedig en vriendelijk, lieverd.
Beloof je me dat? - Dat beloof ik.
Goed zo.
Ella... ik moet snel gaan, mijn liefste.
Vergeef me alsjeblieft.
Natuurlijk vergeef ik je.
De tijd verstrijkt, en verdriet wordt herinneringen.
In haar hart bleef Ella dezelfde.
Want ze herinnerde haar belofte aan haar moeder.
"Wees moedig en vriendelijk".
Haar vader echter was veel veranderd... maar hoopte op betere dagen.
"En dan terug naar huis".
"En mijn vrouw en ik zingen van geluk."
"En als er iemand gelukkiger is... die ken ik niet."
Dat was het voor vandaag.
Ik hou van verhalen met een happy end. Jij ook?
Dat zijn mijn favoriete.
Zo zou het moeten zijn. - Ella...
ik ben tot de conclusie gekomen dat het misschien tijd is...
om een nieuw hoofdstuk te beginnen. - Natuurlijk, vader.
Weet je nog dat ik tijdens mijn reizen Sir Francis Tremaine ontmoet heb?
Ja, de heer van de genadepas, toch?
Was. Helaas is hij overleden.
Zijn weduwe, een eerbare dame...
alleen achtergebleven, maar nog in de bloei van haar leven.
Je zit er over in om het mij te vertellen, maar dat moet je niet doen.
Niet als het je geluk brengt. - Ja.
Geluk.
Denk je dat ik nog een laatste kans zou krijgen?
Ook al dacht ik dat het nooit meer terug zou komen.
Natuurlijk doe ik dat, vader.
Ze zal je stiefmoeder worden. En je krijgt twee zussen als gezelschap.
"Wees moedig en vriendelijk".
Welkom, dames. Welkom.
Wat is ze mager. - En dat haar.
Je bent erg vriendelijk. - Leuk je te ontmoeten.
Je hebt erg mooi haar. - Dank je wel.
Je zou het moeten stylen.
Je hebt vast gelijk. Wil je het huis zien? - Wat zei ze?
Ze wil ons de boerderij laten zien. - Houden ze dieren binnen?
Wat charmant. Perfect charmant.
Lucifer.
Haar stiefmoeder in de dop, was een vrouw met een gevoel van enthousiasme en een luxe smaak.
En ook zij had te maken gehad met verdriet, maar ze droeg het bijzonder goed.
Je had niet verteld dat je dochter zo mooi is. - Ze lijkt op haar...
moeder?
Precies.
Hoe lang heeft je familie hier gewoond? - Meer dan 200 jaar.
En al die jaren nooit gedacht om het op te knappen?
Anastasia. Stil.
Niet zo eerlijk.
Ella's stiefmoeder, een vrouw van de high society...
probeerde het gelach in huis weer terug te brengen.
Wat ben je toch een schurk.
Kijk eens wie hun eigen feestje hebben.
Jacqueline, Teddy, Matilda... hebberige Gus Gus.
Wat denk je wel niet wat je van plan bent, Lucifer?
Jacqueline is mijn gast en het is niet toegestaan om de gasten op te eten.
Kom op. Je hebt genoeg kattenvoer om gelukkig te zijn.
Wij vrouwen moeten elkaar helpen.
Je mist het feest.
Ze zijn allemaal gelijk.
Ik vertrek morgenochtend. - Maar je bent net terug van de vorige reis.
Moet je echt weer weg? - Het is maar voor een paar maanden, lieverd.
Wat zou ik voor je moeten meenemen uit het buitenland?
Je kleine zusjes, stiefzusjes...
hebben om parasols en kant gevraagd.
Wat wil jij hebben?
Breng mij de eerste tak die jouw schouders raakt op je reis.
Dat is een vreemd verzoek.
Je zal het met je mee moeten nemen als je onderweg bent...
en aan mij moeten denken als je het ziet.
En als je het mee terugneemt, betekent dat, dat jij er ook weer bent.
En dat is wat ik echt wil.
Dat je terugkomt. Wat er ook gebeurt.
Ik zal zeker terugkomen.
Terwijl ik weg ben, wil ik dat je aardig bent tegen je stiefmoeder en stiefzusjes.
Zelfs als ze je pesten af en toe.
Dat beloof ik. - Dank je wel.
Ik zal altijd een deel van mij achterlaten. Onthoud dat.
En... je moeder is ook hier, ook al zie je haar niet.
Ze is het hart van dit huis.
Daarom moeten we altijd dit huis koesteren, voor haar.
Ik mis haar.
Jij ook?
Heel veel.
Vergeet de kant niet. - En mijn parasol.
Voor mijn complex. Dat betekent huid als je dat niet weet.
Vaarwel, Ella.
Ik hou van je. - Ik ook van jou.
Vaarwel.
Ella, lieverd.
Kom op, maak je geen zorgen.
Ja, stiefmoeder - Je hoeft me niet zo te noemen.
Mevrouw is beter.
... een kamer voor mij en al jouw kleding. - Dan maak je de jouwe kleiner.
Anastasia en Drisella delen altijd samen een kamer.
Dat is wat meiden graag willen.
Dat zou je wel willen, toch? - Soms wil ik je ogen er wel uit krabben.
Ik denk dat ze hun slaapkamers niet erg groot vinden.
Mijn kamer is de grootste naast die van jou en vader.
Misschien willen ze die delen. - Wat een goed idee.
Wat ben je toch een goede meid.
Ik kan wel op de... - De zolder. Precies.
De zolder? - Ja. Slechts tijdelijk.
Totdat ik de andere kamers opgeknapt heb.
De zolder is erg mooi en ruim. Je hebt dan geen last van alle drukte van ons.
En je zal je meer comfortabel voelen, als je al deze spullen daar naartoe meeneemt.
Dan heb je wat te doen.
Nou...
niemand zal me hier storen.
Hallo, Gus Gus.
Kom op, Gus Gus. Je kan het.
Dus, hier zoek je onderdak?
En ik ook, zoals je kunt zien.
Goed.
Dit is de druppel. - Onze zus, die praat tegen de houtwormen.
Erg prettig. Geen katten.
En geen stiefzusters.
We hebben een achterlijke halfzus.
Ik heb er twee. - Dat hoorde ik.
Met wie sprak ze? - Ze is gek.
Goedemorgen. - Goedemorgen, Miss Ella.
Goedemorgen, Tom.
Pardon. Hallo.
Vind je het erg als ik...? Wat een schattige eieren.
Bedankt.
Goedemorgen.
Bedankt, Miss Ella. - Graag gedaan.
Ella.
De ochtenden waren het niet eens met Ella's stiefzusters.
En ze waren slecht in zaken zoals het huishouden.
In feite waren ze overal slecht in.
Hou je kop dicht.
Ella's grote troost waren de brieven de vader stuurde van zijn reizen.
De weken werden maanden...
maar iedere dag bracht zijn gedachten van een afgelegen hoek van de aarde.
Tot op een middag...
Boer John?
Miss Ella, je vader...
hij werd ziek op reis.
Hij heeft het niet overleefd. Hij is gestorven.
Op het einde had hij het alleen maar over jou, Miss... en je moeder.
Hij vroeg me je dit te geven.
Waar is mijn kant? - Mijn parasol?
Begrijp je niet dat dat er niet toe doet?
We zijn geruïneerd.
Hoe moeten we leven?
Bedankt.
Dat moet erg moeilijk voor je geweest zijn.
Om te overleven, moesten er maatregelen genomen worden.
En de stiefmoeder ontsloeg de huishoudster.
Haar stiefmoeder en stiefzusters misbruikte haar echter.
Geleidelijk aan beschouwden ze Ella niet meer als een zus maar meer als een meid.
En dus moest Ella al het werk doen.
Maar dit was iets goeds want het leidde haar af van haar verdriet.
Tenminste, dat is wat haar stiefmoeder haar vertelde.
En zij en haar twee dochters zaten er niet mee om Ella...
veel en veel afleidingen te geven.
In ruil daarvoor deelde ze het voedsel wat ze aten met haar.
Of liever gezegd... de restjes van hun tafel.
Ze had weinig vrienden. Nou, haar vrienden waren klein.
Daar zijn jullie.
Komen jullie bij mij eten?
Maar de vrienden die ze had, behandelde ze vriendelijk en zorgzaam.
Jullie tafel.
Soms, tegen het einde van de dag was de zolder te koud om op te slapen...
dus ging ze bij de open haard liggen die bijna gedoofd was om warm te blijven.
Ik dacht dat het ontbijt klaar was.
Dat is het, mevrouw, nadat ik het vuur geblust heb.
In de toekomst, roep ons pas totdat je werk klaar is.
Zoals u wenst.
Ella, wat is dat op je gezicht?
Mevrouw?
Er zit as op. Ga jezelf wassen.
Zo komt er as in onze thee. - Ik heb een nieuwe bijnaam voor haar.
Assepoester. Misschien moet ik zeggen...
vieze Ella. - "Assepoester".
Zo gaan we je noemen. - Meiden, jullie zijn te slim.
Waar is deze voor?
Hebben we iemand vergeten?
Dat is mijn plek. - Je verwacht te veel...
voor iemand die het ontbijt maakt, en dan bij ons wilt zitten.
Ga je niet pas eten als het werk gedaan is, Ella?
Of moet ik zeggen, Assepoester?
Assepoester. Namen hebben krachten, net als een magische spreuk heeft.
En plotseling, zo lijkt het, dat haar stiefmoeder en stiefzusters...
haar veranderd hadden in een wezen van as dat voor hun werkte.
Ren. Snel, mijn vriend. Zo niet, dan zal je worden gevangen. Ga.
Misschien was het "het lot", omdat haar stiefzusters wreed waren tegen haar...
en ze niet naar het bos zou zijn gegaan. Anders had ze nooit de prins ontmoet.
Miss? Miss, is alles goed?
Wacht.
Bedankt, het gaat alweer.
Is alles goed?
Ik ben in orde, maar je maakte hem erg bang.
Wie? - Het hert.
Wat heeft hij je aangedaan, dat je hem moet opjagen?
Ik moet toegegeven, dat ik hem nooit eerder gezien heb.
Is hij een vriend van je? - Een kennis.
We hebben elkaar net ontmoet.
Ik keek hem aan in zijn ogen en hij in de mijne...
en ik realiseerde me dat hij nog veel dingen te doen heeft in zijn leven. Dat is alles.
Miss, hoe noemen ze u? - Dat maakt niet uit hoe ze me noemen.
Ga niet alleen zo diep het bos in.
Ik ben niet alleen. Ik ben met u, meneer... Hoe wordt u genoemd?
Je weet niet wie ik ben?
Sorry, ze noemen me Kit. Mijn vader tenminste.
Als hij een goed humeur heeft.
En... waar woon je, Mr Kit?
In het paleis. Waar mijn vader mij zijn beroep leert.
U bent een leerjongen? - Op een bepaalde manier.
Dat is goed. Behandelen ze je goed?
Waarschijnlijk beter dan ik verdien. - En jij?
Ze behandelen me zo goed als ze kunnen. - Het spijt me.
Het is niet jouw schuld. - De jouwe ook niet, toch?
Zo slecht is het niet. Het kan slechter, zeker weten.
Je moet moed hebben en vriendelijk zijn.
Ja. Je hebt gelijk.
Dat is ook hoe ik er over denk.
Laat ze hem geen pijn doen. - Maar, we jagen. Dat hoort zo.
Omdat het zo hoort, betekent niet dat het moet. - Je hebt alweer gelijk.
Dan, laat je hem met rust, goed?
Dat zal ik doen.
Dank u wel, meneer Kit.
Daar ben je, uwe hoog... - Kit. Gewoon Kit. Ik kom eraan.
We kunnen beter opschieten... meneer... Kit.
Zoals ik al zei, ik kom eraan.
Ik hoop u weer te zien, Miss...
Ik u ook.
Niet de eerste keer dat je een mooi meisje ziet. - Hij was niet alleen een mooi meisje.
Naast een mooi meisje, was ze nog veel meer. - Hoeveel meer?
Je hebt betere gezien. Wat weet jij ervan?
Je zei me dat je het gelijk wist toen je moeder ontmoette.
Dat is anders. Je moeder was een prinses. - Je zou sowieso van haar houden.
Ik had haar nog nooit gezien want dat zou niet gepast zijn.
Mijn vader zei mij wat ik jou nou vertel.
En ik luisterde. - Nee, dat deed je niet.
Jawel. - Nee.
Dus, hoe is het met hem?
Uwe Hoogheid... - Het maakt niet uit.
Als je zo veel tijd nodig hebt om het te zeggen, dan weet hij het al.
Vader...
We moeten allemaal een keer gaan, jongen.
Kom op, we komen te laat.
Op tijd zijn is de beleefdheid van prinsen.
Uwe hoogheid de koning. - Ik weet zeker dat je vader je gedrag afkeurt.
Het zijn niet uw zaken, aartshertog. - Natuurlijk wel, hoogheid.
Dat hert mocht je niet laten gaan.
Dat het altijd zo gedaan wordt, betekent niet dat het moet.
Of zoiets.
Meester Phineus, hij wacht al ongeduldig. - Maak hem huwbaar, meester Phineus...
maak hem aantrekkelijk voor een toekomstige vrouw.
Zelfs al luistert hij niet naar mij.
Ik zal het proberen, Excellentie, maar ik kan geen wonderen garanderen.
Geweldig mooi canvas, meester Phineus. - Dankjewel. Alsof hij alles over kunst afweet.
Dus deze portretten, worden echt verstuurd om de machtige te imponeren?
Dit is een traditie. Die geliefd is hoe de bruid wordt uitgekozen.
Als ik moet trouwen, waarom dan niet met een dorpsmeisje?
Hoeveel divisies brengt dat dorpsmeisje met zich mee?
Word daar een koning machtiger van?
Wij zijn een klein koninkrijk tussen machtige landen, Zijne Majesteit.
En het is een gevaarlijke wereld.
Luister naar mij, mijn zoon.
Ik wil jou en het koninkrijk veilig zien.
Goed, vader.
Maar op één voorwaarde.
Stuur de uitnodigingen naar iedereen. Niet alleen de adel.
De oorlog heeft ons genoeg ellende bezorgd.
Wat denk jij? Zou dat de mensen behagen?
Dat is buiten mijn bereik, majesteit. Maar ik zou een beetje plezier niet erg vinden.
Ik denk dat we wellicht een overeenkomst hebben.
Een bal voor de mensen, en een prinses voor de prins.
Lijkt me een stap in de juiste richting, als je het mij vraagt...
Dat doen we niet. - Het spijt me zo.
Stoute verf, ondeugende borstel. Zet me neer, Samson.
Kom op, niet te ver, nu lig ik op de grond.
Ik lig letterlijk op de grond, sorry.
Eigenlijk is dit een perfecte hoek zo.
Neusgaten zijn perfect. Kan ik weer een penseel krijgen?
Je ziet er niet gelukkig uit. Helemaal niet.
Waarom zou je daar blijven, als ze je zo behandelen?
Omdat ik mijn moeder en vader een belofte gedaan heb.
Om het huis te koesteren waar ze zo gelukkig waren.
Ze hielden van ons huis en...
nu ze er niet meer zijn, doe ik het voor hen.
Het is mijn thuis. - Kom op, hoor mij aan.
Stil. Nu...
vanaf deze dag, over twee weken, zal er bij het paleis...
een koninklijk bal gehouden worden.
En volgens de traditie doorgegeven van generatie op generatie...
zal de prins zijn bruid kiezen.
Ook aangekondigd...
is het de wens van de prins, dat elk meisje in het koninkrijk...
van adel of een gewone burger...
is uitgenodigd.
Dat is het bevel...
van onze nobele koning.
Ella, was zo nerveus... om Kit te zien "de leerling".
En haar stiefzusters wilden graag de prins ontmoeten.
Ik zal hem bedriegen zodat hij mij kiest. - Dit is het meest geweldige nieuws.
Kalmeer.
Nu, luister naar me.
Een van jullie moet het hart van de prins zien te winnen.
Doe dat, en wij zitten geramd.
Ik, een prinses? - Of ik, een prinses?
Je hebt het nieuws gebracht, waarom ben je hier nog?
Je moet onmiddellijk weer naar de stad en vertel de kleermaker om drie baljurken te maken.
Drie?
Dat is erg vriendelijk van u. - Wat bedoel je?
Om aan mij te denken. - Aan jou?
Moeder, ze gelooft dat de jurk voor haar is.
Arme Assepoester, zo beschamend. - Je bent te ambitieus.
Nee, ik wilde gewoon mijn vriend weer zien.
Laat me heel duidelijk zijn...
een jurk voor Anastasia, een voor Drisella en één voor mij.
Ze weet niet wat dat betekent.
Mooi, dat is dan geregeld. Ga nu.
Ieder meisje in het koninkrijk zal op de prins jagen.
We moeten er als eerste zijn voordat de kleedmaker verdrinkt in het werk.
Wat zei ze, Drisella? - Ik spreek Frans, niet Italiaans.
Sta op, edelachtbare, wat ben je aan het doen?
Sorry. - Sinds de jacht ben je afwezig.
Ik denk maar na over dat meisje. Ik krijg haar niet uit mijn gedachten.
Er zullen genoeg meisjes zijn.
Als ze haar enthousiasme en vriendelijkheid hebben.
Misschien heeft ze een zus. - Ik weet het niet.
Ik weet niets over haar.
Misschien komt je geheimzinnige meisje, wel naar het bal.
Daarom heb je de deur wagenwijd open gezet voor de normale mensen.
Nee, het was voor het welzijn van het volk. - Natuurlijk. Ik verontschuldig me.
We zullen zien, of ze komt of niet.
Vertel haar dan dat je een prins bent, die kan zijn bruid kiezen wie hij wenst.
Je weet dat mijn vader en de groothertog willen dat ik een prinses moet trouwen.
Als het meisje uit het bos zo charmant is zoals je zegt...
zal ze in staat zijn om hun gedachten te veranderen.
De dag van het bal was aangebroken.
Een het hele koninkrijk hield zijn adem in vol verwachting.
Wil je mijn koningin worden? Wie, ik?
Strakker.
Zo is het genoeg.
Te dik, zus? - Jij ook.
We moeten concurreren om de hand van de prins.
Maar dit betekent niet dat we dat bij elkaar doen.
Natuurlijk niet, lieve zus.
Ik zou er niet aan denken om jou te vergiftigen voordat we naar het bal gaan.
We duwen elkaar niet van een rijdende koets.
Of dat ik je van de paleistreden duw als we zijn aangekomen.
Immers, we zijn zusters.
En bloed is dikker dan water. - We laten de prins beslissen.
Ik vraag me af hoe hij eruitziet.
Wat maakt dat nu uit. - Hij is zeer rijk.
Wil je hem niet eerst leren kennen voordat je met hem trouwt?
Natuurlijk niet. Misschien verander ik dan van gedachten.
Ik wed dat je nog nooit gesproken hebt met een man, of wel?
Ik heb eens een man ontmoet.
Een nietsnut, zonder twijfel.
Een leerling. - Inderdaad, ja.
Dat zijn allemaal idioten, dat zegt moeder.
Hoe eerder je dat leert, des te beter. - Mag ik de eerste dans?
Prins, wat ondeugend.
Laat me eens proberen. - Nee, ik...
Het was niet de eerste keer dat Ella medelijd had met hun onnozelheid.
Je kunt net zo lelijk aan de binnenkant... als mooi aan de buitenkant.
Omdat stiefmoeder niet een vierde jurk wilde laten maken...
dacht Ella waarom ze het niet zelf zou gaan proberen te maken.
En trouwens, kreeg ze een beetje hulp.
Mijn lieve meisjes, om jullie zo te zien...
doet me geloven dat jullie de prins kunnen binnen halen.
En dan te bedenken dat ik twee paarden in de race heb.
Er is geen ander in het koninkrijk die mijn dochters kunnen overtreffen.
Assepoester... - Het heeft u niets gekost.
Het was de oude jurk van mijn moeder... en heb hem zelf vermaakt.
Assepoester op het bal, niemand wil een dienaar als bruidsmeisje.
Na alles wat ik voor je heb gedaan... - Ik zal het niet voor jullie bederven.
Ik wil de prins zelfs niet ontmoeten. - Dat doe je ook niet, want je gaat niet.
Maar, alle meisjes waren uitgenodigd, bij koninklijk besluit.
Het is de koning waar ik juist aan denk.
Het zou een belediging voor Zijne Majesteit zijn als je naar het paleis ging met een doek om.
Ouwe doek? Deze jurk was van mijn moeder.
Het spijt mij je te moeten vertellen... maar je moeders smaak was twijfelachtig.
Dit... is zo ouderwets.
Het valt bijna uit elkaar.
De schouder is eraf. Het valt uit elkaar.
Het is een belachelijke ouderwetse jurk, gewoon een grap.
Hoe kon je? - Wat kon ik anders?
Ik zal mijn dochters niet met jou laten zien.
Het zal hun vooruitzichten vernietigen als ze gezien worden met een dienaar gekleed in lompen.
Want dat is wie je bent. En dat zal altijd zo blijven.
Nu, let op mijn woorden. Je gaat niet naar het bal.
Het spijt me moeder.
Het spijt me.
Ik zei dat ik moed zou tonen, maar dat heb ik niet. Niet meer.
Ik geloof niet meer.
Neem me niet kwalijk.
Kunt u mij helpen, Miss?
Een korst brood of een glas melk?
Ja.
Ik zal wat voor u gaan halen.
Waarom huil je? - Het is niets.
Niets?
Wat is een glas melk? Niets.
Maar vriendelijkheid maakt het alles.
Nu, ik wil je niet ophaasten... maar we hebben niet veel tijd, Ella.
Hoe weet je mijn naam? Wie ben jij? - Wie ik ben?
Ik dacht dat je dat al begrepen had.
Ik ben de goede peetvader. Ik bedoel de goede fee.
Dat kan niet. - Waarom niet?
Die bestaan niet.
Het werd alleen verzonnen voor de kinderen. - Geloofde je eigen moeder er niet in?
Zeg niet nee, want ik heb het gehoord. - Heb je haar gehoord?
Nou, als eerste maar dit. Ik trek iets comfortabels aan.
Dat is beter.
Nou, waar was ik gebleven?
Hoe deed je dat? - Ja.
Eens zien. Wat we nodig hebben is iets om een koets te maken.
Dat daar. - Ziet dat eruit als een koets?
Nee, nee. Ik zoek naar fruit of groenten.
Heb je watermeloenen? - Nee.
Aponia? - Ik weet niet wat dat is.
Artisjok? Kumquat? Grote tomaten?
We hebben wel pompoenen.
Pompoen. Dit is de eerste keer voor mij.
Ik hoop dat het niet te zacht is.
Laat me zien. Die kan er mee door. Mes.
Alsjeblieft. - Dank je, lieverd.
Hallo, mijn groentelijke vriend. Wat maakt het jou uit?
Niets.
Dit is zwaar. - Pas op.
Laat maar. Laten we het hier doen. - Wat doen?
Om een pompoen te veranderen in een koets.
Ik ben eigenlijk een beetje nerveus.
Moet ik mijn ogen dicht doen? - Dat is misschien beter.
Oké, laten we het doen.
Dat werkte niet.
Weet je, de truc is... Ik vergat de truc.
Ik dacht... dat het zo moest gaan.
Gaat dit wel werken? - Ik weet het niet zeker.
Eén koets.
Je bent echt mijn goede fee.
Natuurlijk. Ik verander niet voor iedereen een pompoen in een koets.
Nu, waar is de muis? - Muis?
Muizen, muizen... Daar zijn ze.
Vier witte paarden. - Het is verbazingwekkend. Maar hoe...?
Nu. Waar waren we gebleven? Rijtuigen, paarden...
Bedienden. - Bedienden?
Hallo, meneer reptiel.
Uw koets.
Nu, ik heb een koetsier nodig. - Koetsier?
Zei ik koetsier? Dat bedoel gans.
Ik kan niet rijden. Ik ben een gans.
Nu, allemaal in positie. Geen tijd te verliezen.
Goede fee. - Ja? Wat is er?
Mijn jurk. Ik kan niet gaan in deze jurk.
Kun je het maken? - Maken? Nee, ik probeer een nieuwe maken.
Nee, alsjeblieft. Deze jurk was van mijn moeder.
En... en ik wil het dragen, als ik naar het paleis ga.
Het is bijna alsof ik haar met mij meeneem. - Ik begrijp het.
Vind je het erg als ik het een beetje opknap?
Wat als ik het verander in blauw? - Nee.
Het is prachtig. Ze zou hem geweldig vinden.
Nu, kom op. Opschieten. Je komt te laat.
Mijn God.
Naar het bal.
Wacht.
Is dit alles wat je hebt? - Maakt niet uit, niemand zal ze zien.
Nee, dat zou alles verpesten. Snel, doe ze uit.
We maken nieuwe voor de verandering. Ik ben niet goed in schoenen.
Ze zijn gemaakt van glas.
Ja. En ze dragen zeer comfortabel. Ella, je moet nu echt gaan.
Maar... - Wat is er?
Mijn stiefmoeder en de meiden?
Maak je geen zorgen. Ik zal ervoor zorgen dat ze je niet herkennen.
Nu gaan. Want je gaat naar het bal.
Wat een mooi blauw. - Stop met bazelen.
Ella, was ik bijna vergeten. Onthoudt. Magie zal niet eeuwig duren.
Bij de laatste echo van de laatste bel van de klokken om middernacht...
zal de magie verdwijnen. En alles wordt weer als voorheen.
Middernacht? - Ja, middernacht.
Dat is meer dan genoeg tijd.
Ga nu maar. - Bedankt.
Klaar, ga.
Dag.
Vrouwe Tremaine en haar dochters.
Ik ben Drisella. - En ik ben Anastasia.
De erg slimme, Miss Drisella en erg mooie, Anastasia.
Kom op nou.
Wie zoekt u? - Niemand.
Dat meisje uit het bos, toch?
Daarom was je zo gul met uitnodigingen. - Vader, het is voor de mensen.
Ik weet dat je de mensen mag, Kit.
Maar ik weet ook dat je hoofd op tilt staat als je haar maar een keer ontmoet hebt.
Mag ik dan trouwen met iemand die ik slechts één keer ontmoet heb?
Een prinses. Het is een prinses of niets.
Ik introduceer u, Uwe Hoogheid, Prinses Selina van Zaragossa.
U bent zo knap als uw afbeelding.
En uw kleine koninkrijk is betoverend.
Ik hoop dat de prinses ons kleine koninkrijk niet te beschamend vindt.
Miss Ella. - Dank je wel.
Ik ben bang, Mr hagedis.
Ik ben maar een eenvoudig meisje, geen prinses.
En ik ben maar een hagedis, niet een bediende. Geniet ervan zolang het duurt.
Uwe Hoogheid, edelachtbare. Dames en heren...
Geachte gasten, en mensen uit het land...
de prins zal nu kiezen voor een metgezel, voor de eerste dans.
Laat het bal beginnen.
Neem me niet kwalijk.
Duizenden verontschuldigen, mijn vrouwe. - Wat is er gebeurd?
Meneer Kit.
Jij bent het.
Toch? - Dat blijkt.
Hoogheid...
als ik mag, ik bedoel...
Je zal mij het grootste plezier doen...
als je mij de eer geeft om jou te leiden door deze eerste...
Dans. - Ja, dans. Dat is het.
Ze kijken allemaal naar jou. - Geloof me, ze kijken allemaal naar jou.
Wie is ze? - Ik weet het niet.
Wie is zij? - Ik ben niet zeker, maar er is iets aan haar.
De jurk is erg mooi. - Wat is ze mooi.
Concentratie. Gebruik je hoofd. Ga er heen.
Maar niemand vroeg ons om te dansen.
Heren, dit zijn mijn dochters, Anastasia en Drisella.
Opschieten.
Dus, je bent de prins.
Niet de prins. Er zijn er vele in de wereld. Ik ben gewoon een prins.
Maar jouw naam is Kit?
Helaas wel, mijn vader noemde me zo.
Maar je bent geen leerling.
Dat ben ik wel, alleen als prins.
O, God. - Vergeef me.
Ik dacht dat je me anders zou behandelen als je wist wie ik was.
Ik zag jou aan voor een eerlijk plattelandsmeisje.
Nu merk ik dat jij je hand niet wilde overspelen.
De harde feiten.
Geen verrassingen meer?
Geen verrassingen meer.
Ben jij dat? - Ik haat mezelf op schilderijen, jij niet?
Niemand schildert mijn portret. - Nee? Meen je dat?
Wie is zij? Ze heeft geen naam opgegeven. Heb je dat niet gevraagd?
Ik was buiten adem met het introduceren.
Stop met praten. Stop.
Zullen ze je niet missen op het bal?
Misschien. Maar laten we nog niet teruggaan.
Wat is er?
Als ik terugga, zullen ze me koppelen aan een dame.
Ze verwachten dat ik met haar trouw omwille van het voordeel.
Van wie? - Dat is een goede vraag.
Nou, je hebt zeker recht op je eigen hart.
Maar ik kan de wensen van de koning niet weigeren.
Omdat het een wijze heerser is. En een goede vader.
Misschien kan je zijn gedachten veranderen.
Ik ben bang, dat hij niet lang meer heeft om te veranderen.
Arme Kit.
De mensen gaan ervan uit dat ze een prinses is.
Onze prins lijkt gefascineerd door haar. - Ze rende meteen naar hem toe.
We moeten het weten.
Als ze een prinses is, is dit wel leuk.
Ik heb hem al een huwelijk beloofd... met prinses Selina.
Vergeef me, uwe Hoogheid. Ik wilde niet storen.
Vergeeft u mij, mevrouw.
Uw geheim zal veilig zijn bij mij.
Ik heb deze plek aan niemand nog laten zien.
Een geheime tuin.
Ik vind hem geweldig.
Alsjeblieft.
Dat moet ik niet doen. - Jawel.
Nee. - Jawel.
Goed.
Mag ik? - Alsjeblieft.
Het is gemaakt van glas? - Waarom niet?
Sta mij toe. - Dank je wel.
Zo. - Ja.
Wil je mij vertellen wie je echt bent?
Als ik dat doe, zal alles anders zijn.
Ik begrijp het niet... kan je tenminste naam je vertellen?
Mijn naam is...
Ik moet gaan. Het is moeilijk uit te leggen...
hagedissen, en pompoen, en dingen.
Wacht.
Waar ga je heen? - Je was erg aardig.
Dank je wel voor een prachtige avond. Ik hield van elke seconde.
Hagedissen en een pompoen...
Pardon. Sorry.
Uwe Hoogheid.
Mijn prins.
Je hebt de verkeerde.
Hij wil haar naam. - Dat weet ik.
Haar naam wil hij. - Haar naam.
Dat doet echt pijn.
Uwe Hoogheid. - Jongedame.
Het spijt me. - Het is goed, lieverd.
Ik wilde zeggen dat uw zoon Kit de geweldigste persoon is die ik ooit heb ontmoet.
Vol goedheid en moedig.
Ik hoop dat u weet, hoe veel hij van u houdt.
Pardon.
Wacht.
Waar ga je heen? - Snel, snel.
Kom terug.
Snel.
Snel, alstublieft, meneer hagedis.
Wacht.
Kijk uit.
Maak mijn paard klaar.
Dat zou niet goed zijn om nu het paleis te verlaten.
Je vader heeft je hier nodig.
Kapitein. - Je moest dat meisje uit kiezen, of niet?
Ja, inderdaad.
Opschieten, Mr Gans. - Kom op.
Wees voorzichtig, Mr Gans.
O, mijn God.
Jij daar. Stop in naam van de koning.
Geen goede timing.
Ik weet wat te doen.
Maak die poort open.
Nee.
Alsjeblieft.
Het spijt me. Je zult merken dat het zeer comfortabel is.
Assepoester. Sta op, luilak.
Thee en een plaat met koekjes. - Welkom terug.
Jij ziet er blij uit. - En nat.
Ik heb gewandeld in de regen.
Typisch. - Thee.
We hebben niet gecommuniceerd met woorden. Onze zielen hebben elkaar gevonden.
De jouwe was bij het banket. - Heb je niet gezien dat hij met mij danste?
Dansen met jou. Hij heeft niet eens met je gepraat.
Wij konden er niets aan doen, moeder. Dat meisje...
De mysterieuze prinses. - Mysterieuze prinses?
Hoe prachtig. - Ze was geen prinses.
Ze is een gewoon meisje die een spektakel van haarzelf maakte.
Ze kwam het bal opstormen...
en tot iedereens ongenoegen, stortte ze zich op de prins.
En hij danste ook met haar.
Ja? - Ja, het was gênant.
Maar hij was te beleefd om haar niet af te wijzen waar iedereen bijstond.
Maar om niet die andere vrouwen te belasten...
nam hij haar mee naar buiten om haar weg te sturen.
Toen weigerde ze weg te gaan, en de paleis bewakers joegen haar weg.
Ik heb te doen met de prins. - Zo'n slechte smaak.
Ze horen bij elkaar. - Uiterlijk is niet belangrijk, kinderen.
Het bal was gewoon een afleidingsmanoeuvre.
De prins kan niet vrij uit trouwen uit liefde.
Hij is belooft aan prinses Selina van Saragossa.
De groothertog vertelde het me zelf. - Dat is zeer oneerlijk.
Ja. Zo zit de wereld in elkaar.
Nogmaals hallo.
Bedankt voor jullie hulp.
Het was echt als een droom. Beter nog dan een droom.
Ella kon niet wachten om alles wat er gebeurd was op te schrijven.
Zodat ze elk detail kon herinneren.
Alsof ze het haar ouders zelf vertelde...
over het bal op het paleis en haar tijd doorgebracht met de prins.
Vooral de prins.
Je bent gekomen. Goed zo.
Vader... niet sterven.
Ik moet gaan.
Je hoeft niet alleen te zijn. Ga trouwen.
De prinses Selina.
Wat als ik je het beval te doen?
Ik hou van je en respecteer je, maar dat doe ik niet.
Ik geloof, dat we niet buiten onze grenzen hoeven te kijken, voor kracht en richting.
Wat we nodig hebben ligt voor onze ogen.
We moeten alleen, de moed hebben...
en vriendelijk zijn om het te zien.
Precies.
Je bent je eigen ik geworden. Goed zo.
En misschien, in de weinig tijd die ik nog heb...
kan ik de vader worden die je verdient.
Je moet niet trouwen, omwille van het voordeel.
Je moet trouwen omwille de liefde.
Zoek dat meisje.
Vind haar. Maak een aankondiging...
dat je het meisje zoekt dat haar schoen verloren heeft.
Wees gelukkig, mijn zoon.
Dank u, vader.
Jij bedankt, Kit.
Ik hou van je, zoon.
En ik hou ook van jou, vader.
Na dat het rouwen voorbij was gegaan...
werd de aankondiging gedaan.
Hoor, hoor.
Weet dat onze nieuwe koning zijn liefde verklaart...
aan de mysterieuze prinses, die glazen muiltjes droeg bij het bal.
En verzoekt dat ze naar het paleis komt.
Waar... als ze dat wilt...
hij met haar zal trouwen.
Dat is de aankondiging van vandaag.
Zoek je dit?
Daar zal een heel verhaal bij horen. Wil je het me vertellen?
Niet? Goed dan.
Ik zal jou een verhaal vertellen.
Er was eens...
een mooi meisje... die uit liefde trouwde.
En ze kreeg twee schattige dochters.
Alles was prima.
Maar op een dag, haar man, het licht in haar leven, stierf.
De volgende keer, trouwde ze omwille van haar kinderen.
Maar ook die man werd haar ontnomen.
En ze was gedoemd om iedere dag zijn dochter te aanschouwen.
Ze hoopte dat een van haar domme dochters trouwde met een prins.
Maar zijn hoofd was behekst door een meisje met glazen muiltjes.
Dus, leefde ik nog lang en miserabel.
Mijn verhaal lijkt tot het eind zijn gekomen.
Nu, vertel me de jouwe.
Heb je het gestolen?
Het is mij gegeven.
Aan jou gegeven. Niets wordt gegeven.
Alles heeft een prijs.
Dat is niet waar.
Vriendelijkheid kost niets.
Liefde kost niets. - Liefde is niet gratis.
Zo ga je mij betalen... als je wilt krijgen wat je wilt.
Niemand zal jou geloven... een vieze bediende zonder familie.
Als je het hart van de prins claimt.
Maar met iemand die respect in aanzien heeft aan je zijde...
zal je niet worden genegeerd.
Na dat je getrouwd bent maak je mij het hoofd van de koninklijke familie.
Anastasia en Griselde trouwen met nobele heren...
en ik zal dat kind wel handelen.
Hij is geen kind.
Wie ben jij?
Hoe zou je het koninkrijk regeren?
Laat het maar aan mij over.
Op die manier krijgen we allemaal wat we willen.
Nee.
Nee?
Ik kon mijn vader niet beschermen van u...
maar ik zal de prins en het koninkrijk beschermen.
Het maakt niet uit wat er gebeurt met mij. - Nou...
Dat is een vergissing.
Nee. Waarom?
Waarom ben je zo wreed?
Ik begrijp het niet. Ik probeerde vriendelijk tegen je te zijn.
Jij? Vriendelijk voor mij? - Ja.
Niemand heeft het recht om dat te doen zoals je deed voor bij.
Waarom heb je dat gedaan?
Waarom? - Waarom?
Omdat je jong bent, onschuldig en goed, en ik...
Waar heb je dit vandaan? - Van een dienstmeid in mijn huis.
Dus, de mysterieuze prinses is een gewone meid?
Stel je voor hoe geschokt ik was toen ik het gevonden had.
Je hebt het niemand verteld? - Zelfs mijn eigen kinderen niet.
Niemand hoeft ooit de waarheid te weten te komen.
Je bespaart het koninkrijk de beschaming.
En ik hoop dat dat zo blijft.
Bedreig je mij? - Ja.
Wat wil je dan?
Ik wil een "Gravin" zijn...
en verlang een man voor mijn twee dochters.
Geregeld.
En het meisje? - Doe ermee wat je wilt.
Ze betekent niets voor mij.
Waar? - Gevonden op de weg.
Heb je haar gevonden? - Het meisje? Nee, ze is verdwenen.
Er moet een reden zijn waarom ze verdwenen is.
Misschien wordt ze gedwongen. - Geef niet de moed op, Kit.
Integendeel, doe dat wel en verkrijg wijsheid.
De mensen moeten weten dat het koninkrijk veilig is.
De koning moet een koningin hebben, zodat er een troonopvolger is...
ze willen de toekomst met vertrouwen tegemoet zien.
Ik ben het ermee eens, en laten we dat regelen. Ik ben de koning...
en ik zeg dat we op zoek gaan naar de mysterieuze prinses.
Zelfs als ze niet gevonden wilt worden, moet ik haar weer zien.
Maar als ze niet gevonden word... omwille van het koninkrijk...
moet je trouwen met prinses Selina.
Omwille van het koninkrijk.
Goed. Ik ga akkoord.
Maar, Uwe Hoogheid...
Maar je moet alles uit de kast halen.
Natuurlijk, Uwe Hoogheid. U heeft mijn woord.
De volgende.
Het muiltje ging van begin tot eind in het koninkrijk...
en ging iedere meid langs hoogstaand en laag, en alles er tussen in.
Mijn heer. - U eerst, mevrouw.
Nou, ik zal het proberen.
Ik zie het. Waar moet ik gaan zitten?
Hier. Voorzichtig, het is een beetje smal.
Zweetvoeten.
De groothertog hield zijn woord.
Hij haalde alles uit de kast om de prins te laten zien...
dat de mysterieuze prinses kon gevonden kon worden.
Het past. - Het past niet.
Jawel. - Niet.
Deze is van mij.
Ik ben de eigenaar. - Geef de schoen terug.
Pak de schoen van haar af. - Wacht. Alsjeblieft. Hij is van mij.
Aan de kant voor het muiltje.
Mag ik de andere voet proberen? - Ik denk het niet.
Wat ze ook probeerde...
de magische schoen paste niet op welke kandidaat dan ook.
We hebben de mysterieuze prinses voor je gevonden.
Wat is er, kapitein?
We hebben het meisje niet gevonden.
Ik ben teleurgesteld voor onze koning.
Geef de moed niet op. Er is nog een huis te gaan.
We laten geen enkele steen omgekeerd.
Moeder, een kans voor ons.
Laat ze binnen.
Heren, wat een aangename verrassing.
Mogen we een deel van uw tijd, mevrouw?
Natuurlijk, edelachtbare. Hierheen.
Ella wist niet dat hij beneden was, nog kon het haar iets schelen.
Ze was er zeker van dat niemand haar kwam bezoeken.
Stop daarmee.
Het is gekrompen. - Probeer het maar opnieuw.
Genoeg.
Hoewel Ella verdrietig was, was haar vechtlust niet gebroken.
Ze wist dat het bal en haar tijd met de prins... mooie herinneringen zouden worden.
Net als dat ze die had aan vader en moeder.
En haar geweldige kindertijd.
Het past mij.
Goed. Onze taak is voltooid, kapitein.
Het geluk lacht ons toe, kinderen.
Inderdaad, mevrouw.
Hoor je dat, Groothertog?
Laten we gaan, kapitein. - Stop.
Mevrouw? Er is geen ander meisje in uw huis?
Nee.
Heeft je kat dan leren zingen?
We hebben vandaag genoeg gedaan, kapitein. Laten we gaan.
Ze liegt, Groothertog.
Onzin. Ik vertrouw de dame. We gaan.
Groothertog.
Uwe majesteit.
Wat een prachtig lied.
Maakt me dat ik wil blijven voor een tijdje.
Maar, Uwe Hoogheid, ik... - Kapitein, zou u dit willen uit zoeken?
Met plezier, Uwe Hoogheid.
Daar. Zie je? Ik zei je dat het niets belangrijk is.
Dat zullen we zien.
Miss...
De koning wilt je zien.
Ik verbied je om het te doen. - En ik verbied jou om het haar te verbieden.
Wie ben jij om een officier van de koning tegenhouden?
Ben jij een keizerin... een heilige, een godin?
Ik ben haar moeder.
Jij bent mijn moeder niet...
en zou dat ook nooit zijn.
Kom nu, Miss.
Vergeet niet wie je bent, rat.
Zou wie ze was, wie ze echt was, genoeg zijn?
Deze keer was er geen magie om haar te helpen.
Dit is waarschijnlijk het grootste risico, die wie dan ook maar zou nemen.
Om te zien wie we werkelijk zijn.
"Heb moed, en vriendelijkheid."
Wie ben je?
Ik ben Assepoester.
Hoogheid...
ik ben geen prinses.
Ik heb geen koets, geen ouders, en geen bruidsschat.
Ik weet zelfs niet of dat mooie muiltje wel past. Maar...
als het wel zo is...
neem je me dan zoals ik ben?
Een eerlijk plattelandsmeisje die van je houdt.
Natuurlijk zal ik dat doen.
Maar alleen als je mij neemt zoals ik ben...
een leerling die nog aan het leren is.
Alsjeblieft.
Ella. Mijn lieve zus.
Het spijt me zo.
Zullen we?
Ik vergeef je.
Vergeven of niet... Assepoesters stiefmoeder en haar dochters...
zouden snel vertrekken met de Groothertog en nooit meer een voet zetten in het koninkrijk.
Ze zouden elkaar graag gemocht hebben.
We moeten een portret van jou laten maken. - Nee, ik haat mezelf op het doek.
Wees vriendelijk...
En heb moed. - En alles komt goed.
Ben je er klaar voor?
Altijd, zolang het maar met jou is.
Mijn koningin. - Mijn Kit.
En zo waren, Kit en Ella getrouwd.<.i>
En ik kan je vertellen, als een goede fee...
dat ze de eerlijkste en vriendelijkste heersers waren dat het koninkrijk ooit gekend heeft.
En Ella bleef door te gaan om de wereld te zien...
niet zoals het is... maar zoals het zou kunnen zijn.
Als je maar gelooft in moed en vriendelijkheid...
en soms een beetje...
magie.
Vertaling: UnlimitedMovies
Controle en bewerking: Goffini